نشان مرکز اشاعه‌ایمان
آرم جمهوری اسلامی
نسخه آزمایشی

ایمان به غیب و ذکر اولین هدیه بعثت‌ها

از همان ابتدا که این حادثه[بعثت] به وقوع پیوست، دو چیز به‌صورت هدفى روشن، در آن وجود داشت: یکى ایجاد آن تحرّک درونى، روحانى و نفسانى در توجّه دادن باطن انسان به خداى متعال. این نکته‌ى اوّل است. یعنى مسأله‌ى ایمان، توجّه به پروردگار، یا به تعبیر بسیارى از آیات قرآن، «ذکر» است. آنچه خدا به وسیله‌ى بعثت، در درجه‌ى اوّل به انسان‌ها مى‌دهد، ذکر و تذکّر و به خود آمدن انسان است. این، قدم اوّل است. تا این نشود، هیچ‌یک از اهدافِ بعثت‌ها و نبوّت‌ها، محقق نمی‌شود:

 

«انّما تنذر مَن اتّبع الذّکر»(۱)

 

برکات نماز و ذکر 

 

کسى که این تذکّر را در خود به‌وجود آورد و از آن پیروى کند، بعد از آن زمان، قابل انذار، اصلاح، ارشاد، تکامل و مبارزه در راه هدف‌هاى اجتماعى است. این، قدم اوّل است. بشر، وقتى از معنویّت غافل شد، همه‌ى درهاى اصلاح و صلاح به روى او بسته مى‌شود. امروز به دنیاى مادّى نگاه کنید! امروز آنچه که در دنیاى مادّى، مى‌تواند کلید همه‌ى اصلاحات و سعادت‌ها محسوب شود، همین است که انسان‌ها به خود آیند، متذکّر شوند، هدف خلقت را از وراى این ظواهر مادّى جستجو کنند و در وراى این ظواهر مادّى زندگى، که همین خور و خواب، شهوات، قدرت، مال‌پرستى و این چیزهاست، دنبال حقیقتى باشند. ریشه‌ى فساد، عدمِ توجه به این باطنِ حقیقىِ عالم است. سرّ، معنا و باطن زندگى و حیات انسان است: متوجه یک مبدأ و تکلیف بودن و منتظر یک الهام بودن است و گوش به فرمان یک مبدأ حاکم و قادر و صاحب اختیارِ از غیب بودن است این، اصل قضیه است؛ که باز تعبیر دیگر قرآنى، همان «ایمان به غیب» است:

 

«الّذین یؤمنون بالغیب» (۲)

 

در این ظواهرِ مادّىِ زندگى غرق نمى‌شوند. زندگى را در همین خور و خواب، شهوات، تمایلات انسانى، قدرت، ریاست و امثال اینها، خلاصه نمى‌کنند. این، اوّلین هدیه‌ى بعثت‌ها به انسانها و اوّلین هدف پیغمبر است؛ که آنها را متذکّر کند و به آنها ایمان آن هم ایمان به غیب بدهد.

 

پی‌نوشت


۱٫ سوره‌ مبارکه‌ یس، آیه‌ ۱۱:

«إِنَّما تُنذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّکرَ وَ خَشِیَ الرَّحمنَ بِالغَیبِ فَبَشِّرهُ بِمَغفِرَهٍ وَ أجرٍ کَریمٍ»
«تو فقط کسی را انذار می‌کنی که از این یادآوری (الهی) پیروی کند و از خداوند رحمان در نهان بترسد؛ چنین کسی را به آمرزش و پاداشی پرارزش بشارت ده.»

۲٫ سوره‌ مبارکه‌ بقره، آیه‌ ۳:

«الَّذینَ یُؤمِنونَ بِالغَیبِ وَ یُقیمونَ الصَّلاهَ وَ مِمّا رَزَقناهُم یُنفِقونَ»
«کسانی هستند که به غیب (  آنچه از حس پوشیده و پنهان است  ) ایمان می‌آورند و نماز را برپا می‌دارند و از تمام نعمت ها و مواهبی که به آنان روزی داده‌ایم انفاق می‌کنند.»‌

 

منبع


 بیانات امام خامنه‌ای (حفظه الله تعالی)

مورخه ۱۳۷۴/۰۹/۲۹ در دیدار با کارگزاران نظام

نویسنده : حکیم(مدیرپایگاه) تاریخ ارسال : تیر ۱۴, ۱۳۹۳ برچست ها: : : : : : : : : : : : : : : : : : : : : : : : : : 1186 بازدید

چاپ