نشان مرکز اشاعه‌ایمان
آرم جمهوری اسلامی
نسخه آزمایشی

ایمان‌به‌غیب به‌صورت خلاصه

 ایمان به غیب

در قرآن حدود شصت بار واژه غیب به کار رفته که در تقابل با عالم شهادت و به معناى اَخبار و امور نهان است که خداوند از آن‌ها آگاه است و مستقیماً با انسان ارتباطى ندارد. در قرآن تنها در یک آیه غیب به عنوان متعلّق ایمان ذکر شده است

(اگرچه در سراسر قرآن فراوان ایمان به مصادیق غیب، از قبیل اللّه و ملایکه ذکر شده است):

 
« الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَ یُقِیمُونَ الصَّلوهَ وَ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنْفِقُونَ » (بقره / ۳)
«کسانى هستند که به غیب (آنچه از حس پوشیده و نهان است) ایمان مى‌آورند و نماز را برپا مى‌دارند و از آنچه روزى‌شان کرده‌ایم انفاق مى‌کنند.»

 

سوره بقره ایه 3

 

«غیب» مصدر فعل «غاب» و به معناى از دیده نهان شدن است؛ اما این واژه غالباً به معناى اسم فاعل خود؛ یعنى «غایب» به کار مى‌رود و منظور از «غایب» فقط نهان بودن از دیده نیست؛ بلکه منظور مطلق نهان شدن از حواس است.

 

منبع


راغب اصفهانى/ مفردات القرآن / ص ۳۸۱

نویسنده : حکیم(مدیرپایگاه) تاریخ ارسال : تیر ۱۶, ۱۳۹۳ برچست ها: : : : : : : : : 1791 بازدید

چاپ