نشان مرکز اشاعه‌ایمان
آرم جمهوری اسلامی
نسخه آزمایشی

حربه‌های کفار در مقابل دعوت انبیاء

خداوند در سوره‌ی جاثیه آیه‌ی ۹ درباره‌ی کافران می‌فرماید:

« وَ إِذا عَلِمَ مِنْ آیاتِنا شَیْئاً اتَّخَذَها هُزُواً » «هر گاه علم پیدا کند به چیزی از آیات شروع می‌کند آیات ما را به مسخره گرفتن و مسخره کردن».
دو چیز است که قرآن مکرر این‌ها را نقل می‌کند و این‌ها مصیبت‌هایی بوده است که همه‌ی انبیاء در همه‌ی زمان‌ها گرفتار آن بوده‌اند و قهراً همه‌ی اهل حق و حقیقت به فراخور حالشان گرفتار این‌ها بوده‌اند، یکی مسأله‌ی افک، دروغ بستن، تهمت بستن و دیگر مسأله‌ی مسخره کردن. این‌ها هم دو چیزی است که منطق برنمی‌دارد، یعنی دروغ حدی ندارد، کسی اگر بخواهد دروغ بگوید همه جور دروغی می‌تواند بگوید. راست است که محدود است. انسان اگر بخواهد راست بگوید قهراً مقید و محدود می‌شود، یعنی چون حقیقت و واقعیتی هست و باید خودش را با آن تطبیق بدهد نمی‌تواند از آن تجاوز کند، ولی دروغ گفتن دیگر افسار پاره کردن است و این زبان انسان در اختیارش است، هر چه که دلش بخواهد بگوید گفته است.

دو چیز است که همه‌ی انبیاء و همه‌ی اهل حق و حقیقت به آن‌ها گرفتار  بوده‌اند؛ یکی مسأله‌ی افک، دروغ بستن، تهمت بستن و دیگر مسأله‌ی مسخره کردن. این‌ها هم دو چیزی است که منطق برنمی‌دارد، یعنی دروغ حدی ندارد، اگر کسی بخواهد دروغ بگوید همه جور دروغی می‌تواند بگوید. مسخره کردن و به سخریه گرفتن هم از آن چیزهایی است که روی مردم اثر می‌گذارد ولی هیچ مقیاسی ندارد، یعنی هر چیزی را با منطق مسخره می‌شود مسخره کرد.

مسأله‌ی دوم مسخره کردن و به سخریه گرفتن است. این هم از آن چیزهایی است که روی مردم اثر می‌گذارد ولی هیچ مقیاسی ندارد، یعنی هر چیزی را با منطق مسخره می‌شود مسخره کرد. چنین نیست که یک چیز را در دنیا بشود مسخره کرد، یک چیز دیگر را نشود مسخره کرد. هر چه که در دنیا شما پیدا کنید یک آدم مسخره‌چی می‌تواند آن را موضوع مسخره قرار بدهد و اتفاقاً در روح مردم هم اثر می‌گذارد، یعنی مسخره اثر تبلیغاتی زیادی دارد. اتفاق افتاده است، بعضی افراد، چه مرد چه زن (شاید در زن‌ها بیشتر) زود تحت تأثیر مسخره شدن قرار می‌گیرند.مثلاً شما با هزار دلیل و منطق برای بعضی زن‌ها ثابت کنید که پوشش خوب است به این دلایل، همه را هم قبول می‌کند، ولی آخرش در یک جلسه که می‌خواهد شرکت کند که در آن از زن‌های جور دیگر هستند، خودش را همرنگ آن‌ها می‌کند، می‌گویید: «چرا»؟ می‌گوید: «مرا مسخره می‌کنند». در مقابل مسخره دیگر تاب مقاومت ندارد، یعنی همه‌ی آن منطق‌ها یک طرف و مسخره‌ای که بکنند طرف دیگر

« وَ إِذا عَلِمَ مِنْ آیاتِنا شَیْئاً اتَّخَذَها هُزُواً » «هرگاه به بعضی از آیات ما علم پیدا کند شروع می‌کند به مسخره کردن در میان مردم»

و چون مسخره کردن در مردم اثر زیاد می‌بخشد این است که قرآن آن را ذکر می‌کند. قبلاً بود

«یَسْمَعُ آیاتِ اللهِ تُتْلى عَلَیْهِ»[۱] «[که] آیات خدا را که بر او خوانده می‌شود می‌شنود»

آیات ما را که می‌شنود خودش این کار را می‌کند. در اینجا دارد

« وَ إِذا عَلِمَ مِنْ آیاتِنا»

وقتی علم پیدا می‌کند، این بیشتر نشان می‌دهد که حتی در وقتی هم که علم و معرفت دارد و صددرصد به آیات ما یقین دارد و آیات ما را «آیات ما» می‌شناسد با این حال عالماً عامداً و با معرفت کامل به مبارزه با آن بر می‌خیزد

«أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِینٌ» «اینان عذابی خفت بار برایشان خواهد بود».

 

خداوند برای کسانی که آیات الهی را مسخره کنند عذابی خوار کننده مهیا کرده است.

هدیه ی کمپانی «دریم ورکس» به رئیس جمهور رژیم اشغالگر قدس

 

باز تهدید دیگری است: این‌ها که اینچنین با مسخره به آیات الهی اهانت می‌کنند عذابی که در قبال این عملشان هست عذاب خوارکننده و ذلیل کننده‌ای است. هر گناهی یک عذاب مخصوص به خود دارد که با خود آن گناه تناسب دارد، چون عذاب‌های اخروی مثل نعمت‌های اخروی هر دو تجسم اعمال انسان در دنیاست. آن کسی که کارش در دنیا اهانت کردن و خوار کردن چیزی است که استحقاق چنین خواری را ندارد، نوع عذابی که در آخرت گرفتار آن می‌شود عذابی است که تنها درد نیست، اهانت هم در آن وجود دارد.


[۱] جاثیه/۸

منـبع

مرتضی مطهری- آشنایی با قرآن ۵- صفحه ۱۸۰-۱۷۸

نویسنده : حکیم(مدیرپایگاه) تاریخ ارسال : آبان ۲, ۱۳۹۳ برچست ها: : : : : : : : : : : : : : : : : : : : : : : : : : : : 1050 بازدید

چاپ